ေလာကကို အမွန္တကယ္ ၿငိမ္းခ်မ္းေစလိုပါလ်ွင္ မည္သည့္ လုပ္ငန္းမ်ားကိုလုပ္လုပ္၊ လုပ္ငန္းဟူသမ်ွကို လုပ္ကိုင္ေဆာင္႐ြက္၌ မဇၨ်ိမပဋိပဒါကို အေျခခံ အုတ္ျမစ္အျဖစ္ ခံယူက်င့္ ့သံုးၿပီး လုပ္ကိုင္ေဆာင္႐ြက္မွသာ ထိုလုပ္ငန္းသည္ ေလာက၌ ခ်မ္းေျမ႕မႈ႕၊ သာယာမႈ႕၊ ၿငိမ္းခ်မ္းမႈ႕ကို ျဖစ္ေစႏုိင္မည္ ျဖစ္ပါ၏။
မဇၨ်ိမပဋိပဒါဟူသည္ ဗုဒၶစာေပ၌သာပါရိွ၏။ထို႔ေၾကာ
အမွန္အားျဖင့္ ျမတ္စြာဘုရားသည္ပင္ ေလာကနွင့္ ဆက္ဆံရာ၌ အေပၚစီး မယူဘဲ မိမိကိုယ္ကိုမိမိ ကလ်ာဏမိတၱ အျဖစ္သာ ခံယူၿပီး ဆက္ဆံေတာ္မူျခင္း ျဖစ္၏။
ထို႔ေၾကာင့္တကယ္တမ္း စစ္မွန္ေသာ ကလ်ာဏမိတၱသာ ျဖစ္ပါက ေလာကအက်ိဳးကိုသာမက ေလာကုတၱရာအက်ိဳးကိုပါ ျဖစ္ေပၚလာရေအာင္ လမ္းၫႊန္ႏုိင္ပါ၏။
ထို႔ေၾကာင့္ " ဥပဒါနပစၥေယာ ဘေဝါ" ၌ ကမၼဘဝအရ အသိဉာဏ္ျဖစ္ေပၚမႈ႕ျဖင့္ သက္ရွိပုဂၢဳိလ္သည္သာ ကလ်ာဏမိတၱ ျဖစ္ႏုိင္သည္ မဟုတ္၊ မိမိတို႔ ေလ့လာရာ စာေပမ်ားသည္လည္း တကယ္တမ္း ကလ်ာဏမိတၲ သေဘာကိုေဆာင္ပါက ေလာကအက်ိဳးကိုသာမက ေလာကုတၱရာ အက်ိဳးကိုပါ ေပးမည္ျဖစ္ပါ၏။ တစ္စံုတစ္ရာ ယံုမွားဖြယ္ မရွိပါေခ်။
ထို႔ေၾကာင့္ မိမိတို႔၏ ဘဝလမ္းၫႊန္အျဖစ္ စာေကာင္းေပေကာင္းကို ေ႐ြးခ်ယ္၍ ဖတ္ရႈေလ့လာရန္ လိုအပ္ျခင္းျဖစ္၏။ ထိုသို႔ဖတ္ရႈၿပီး မဇၨ်ိမပဋိပဒါကို ဝါဒေရးရာအတြက္ အေျခခံအုတ္ျမစ္ အျဖစ္ တည္ေဆာက္အပ္၏။ အေျခခံအုတ္ျမစ္ ခိုင္ေလေသာအခါ အေပၚထပ္အေဆာက္အအံုအျဖစ္ ပံုေဖာ္ရန္ မည္သည့္စာေပကိုဖတ္ဖတ္ ကိစၥမရွိ ဖတ္ရမည္ျဖစ္၏။ ေလ့လာရမည္ ျဖစ္၏။ အေပၚထပ္အေဆာက္အအံု ဟူသမ်ွသည္ အေျခခံအုတ္ျမစ္နွင့္ လိုက္ေလ်ာညီေထြ ရွိရ၏။ မညီလ်ွင္ ၿပိဳက်ရုံသာ ရွိပါ၏။
No comments:
Post a Comment