ေေရွးရုိးအစဥ္အလာ
ေကာင္းမႈကုသိုလ္မ်ား ျပဳလုပ္သည့္အခါ ဆုေတာင္းျခင္းသည္ ဗုဒၶဘာသာဝင္တို႔၏ ေရွးရုိးအစဥ္အလာ ဘာသာေရးတစ္ခုျဖစ္ပါသည္။ ဘုရားရွိခိုးသည့္အခါ၌ပင္ ၾသကာသ ဘုရားရွိခိုးတြင္ပါသည့္အတို င္း အပၸါယ္ေလးပါး၊ ကပ္သံုးပါး၊ ရပ္ျပစ္ရွစ္ပါး စသည္တို႔မွ ကင္းလြတ္၍ မဂ္ဉာဏ္ ဖိုလ္ဉာဏ္ နိဗၺာန္ခ်မ္းသာမ်ားကိုရလိုေ ၾကာင္း ဗုဒၶဘာသာဝင္ ကေလးလူျကီးတုိင္း ဆုေတာင္းေလ့ရွိၾကသည္၊၊ ရဟန္းသံဃာမ်ားအား ပစၥည္းေလးပါး.လွဴဒါန္းသည့္အခါ၌မႈ သံဃာေတာ္မ်ားက ``ဘေႏၲ အရွင္ဘုရား၊ မယံ -တပည့္ေတာ္တို႔သည္´´စသည္ျဖင ့္ အလွဴရွင္မ်ားကိုယ္စား ဆုေတာင္းေပးေလ့ရွိၾကသည္။
ဆုေတာင္းေနစရာမလို
သို႔ေသာ္ အခ်ိဳ႕ေသာ ေလာကုတၱရာပညာရွင္ျကီးမ်ားက ဆုေတာင္းျခင္းအေလ့ကို နွစ္သက္ေတာ္မမူျကေခ်၊၊ ထိုပညာရွင္ၾကီးမ်ားက ဌက္ေပ်ာပင္စိုက္လ်င္ ဌက္ေပ်ာသီးသီးလာမည္၊၊ သရက္ပင္ကိုစိုက္လ်င္ သရက္သီးသီးလာမည္၊၊ ေကာင္းမႈကုသိုလ္ျပဳက ေကာင္းက်ိဳးခံစားရမည္၊၊အကုသ ိုလ္ကိုျပဳက မေကာင္းက်ိဳးကိုခံစားၾကရမည္ ၊၊ ငရဲကို က်ေရာက္ေနသူ ႏြား၊ေခြး တိရစၦာန္မ်ား ျဖစ္ေနသူတို႔သည္လည္း လြန္ခဲ့ေသာဘဝက ငရဲေရာက္ရပါလို၏ဟု ဆုေတာင္းခဲ့ၾကသူမ်ားမဟုတ္ၾက ေခ်။
သူတို႔ျပဳခဲ့ေသာ အေျကာင္းအကုသိုလ္ကံက စီမံသည့္အတိုင္း
ငရဲဘံုသို႔လည္းေကာင္း တိရစၦာန္ဘံုသို႔လည္းေကာင္း ေရာက္ၾကရသည္၊၊ ထို႔ေၾကာင့္
ကုသိုလ္ေကာင္းမႈျပဳသည့္အခါ၌ လည္း ဆုေတာင္းေနစရာမလို ေရစက္ခ်ေနစရာမလို အေျကာင္းကုသိုလ္ကံ စီမံသည့္အတိုင္းထိုက္သင့္သည ့္ ေကာင္းက်ိဳးကို ခံစားရမွာမုခ် ျဖစ္သည္ဟု ေျပာျကေပသည္၊၊
ဆုေတာင္းမွ လိုရာအက်ိဳးရနုိင္
မွန္ပါသည္၊၊ ဗုဒၶျမတ္စြာသည္ ေနတၱိပါဠိေတာ္၊ ဇာတကပါဠိေတာ္ သဂါထာဝရေတာ္နွင့္ သဂါထာဝဂၢ သံယုတ္ပါဠိေတာ္(သတၱသံယုတ္၊သ မုဒၵကသုတ္)တို႔တြင္-
``အၾကင္သို႔ သေဘာရွိေသာ မ်ိဳးေစ႔ကိုစိုက္ပ်ိဳး၏၊၊ ထိုမ်ိဳးေစ့နွင့္ တူေသာအက်ိဳးကိုေဆာင္၏၊၊ ေကာင္းမႈျပဳေလ့ရွိသူသည္ ေကာင္းက်ိဳးကိုခံစားရ၏၊၊ မေကာင္းမႈျပဳေလ့ရွိသူသည္ မေကာင္းက်ိဳးကိုခံစားရ၏၊၊´´ ဟုေဟာေတာ္မႈထား၏၊၊ယင္းေဒသနာ ေတာ္သည္
ထိုပညာရွင္ျကီးမ်ား၏ ေဟာေျပာခ်က္နွင့္ ကိုက္ညီေသာ္လည္း ေဒသနာေတာ္တြင္
ကုသိုလ္ျပဳလ်င္ ဆုမေတာင္းရဟု တားျမစ္ေတာ္မႈခ်က္မပါေပ၊၊ တရားငါးပါးနွင့္
စံုညီသူျဖစ္ပါက ဆုေတာင္းခဲ့ေသာ္ရနုိင္ေၾကာင ္း ေဟာထားေတာ္မႈသည္ကို မဇၥ်ိမနိကာယ္ ဥပရိပဏၰာသ ပါဠိေတာ္ သခၤါရုပတၱိသုတ္၌ ေတြ႕ရပါသည္၊၊
ထိုသုတ္တြင္ သဒၶါ၊ သီလ၊ သုတ၊ စာဂ၊ ပညာဟူေသာ တရားငါးမ်ိဳးနွင့္ ျပည့္စံုသူကို ဆုေတာင္းပါက(ဝါ) ဤဘဝမွ စုေတခဲ့ေသာ္ လူစည္းစိမ္ သို႔ နတ္စည္းစိမ္ တို႔ကိုရပါေစဟု စိတ္ကိုေဆာက္တည္ပြားမ်ားေစက ာမႈ ဆုေတာင္းသည့္အတိုင္း (ဝါ) မိမိဦးတည္ခ်က္ထားသည့္အတိုင ္း
ရနုိင္၏၊၊ ယင္းတရားငါးပါးရွိသူသည္ ဆုေတာင္းခဲ့ေသာ္ လူ႕စည္းစိမ္
နတ္စည္းစိမ္ ျဗဟၼာ့စည္းစိမ္အျပင္ နိဗၺာန္ကိုပင္ ရနုိင္ေပသည္ဟု က်ယ္ဝန္းစြာ
ေဟာေတာ္မႈထား၏၊၊
ယင္းေဒသနာေတာ္၌ ဘုရားရွင္ေဟာေတာ္မႈလိုရင္းက ား
လူစည္းစိမ္နွင့္ နတ္စည္းစိမ္၊ ျဗဟၼာ့စည္းစိမ္နွင့္ နိဗၺာန္ စသည္တို႔တြင္
လိုရာအက်ိဳးအမ်ိဳးမ်ိဳးကို ရျခင္း၏ အေၾကာင္းတရားမ်ားမွာ သဒၶါစေသာ
တရားငါးမ်ိဳးနွင့္ျပည့္စံုရ ျခင္း၊ ဆုေတာင္းရျခင္း ဟူေသာအေၾကာင္းနွစ္ပါးတို႔ ျဖစ္သည္၊၊ ယင္းအေျကာင္းနွစ္မ်ိဳးစံုညီ မွ မိမိလိုရာအက်ိဳးကိုရနုိင္၏၊ ၊ တရားငါးပါးနွင့္ ျပည့္စံုေသာျငားလည္း ဆုမေတာင္းပါက မိမိလိုရာအက်ိဳးမရနုိင္ေပ၊၊ ထို႔အတူ တရားငါးပါးကင္းမဲ့သူ ျဖစ္ပါကလည္း ဆုေတာင္းတိုင္းမရနုိင္ေပ။
ဥပမားအားျဖင့္ ဆုမေတာင္းေသာ ဒါနကုသိုလ္သည္ ေကာင္းကင္သို႔ ပစ္တင္လိုက္သည့္ တုတ္နွင့္တူ၏၊ ေကာင္းကင္သို႔ ပစ္တင္လိုက္သည့္တုတ္သည္ ေျမေပၚသို႔ျပန္က်သည့္အခါ အဖ်ားျဖင့္က်မည္၊ အလယ္ျဖင့္က်မည္ အရင္းျဖင့္က်မည္ဟု သတ္မွတ္၍ မရနုိင္သကဲ့သို႔ ဦးတည္ခ်က္မထားေသာ (ဝါ) ဆုမေတာင္းေသာ ဒါနကုသိုလ္ရွင္မွာလည္း မည္သည့္ဘဝေရာက္မည္ဟု သတ္မွတ္၍ မရနုိင္ေပ။ ထို႕ေျကာင့္ ကုသိုလ္ေကာင္းမႈျပဳသည့္အခါ မိမိနွစ္သက္ရာဆုတစ္ခုခုကို ေတာင္းသင့္သည္ဟု အ႒ကထာဆရာက ဗုဒၶအလိုေနာ္က် ရွင္းလင္းထားသည္ကို သခၤါရုပတၱိသုတ္အဖြင့္၌ ေတြ႕ရေပသည္၊၊
ထို႔ျပင္ မႈလပဏၰာသ ပါဠိေတာ္လာ ေထယ်ကသုတ္၌ -
``သူတစ္ပါးအသက္ကို သတ္ျခင္းမွ ေရွာင္ၾကဥ္ျခင္း စသည့္ သုစရုိက္ဆယ္ပါး သီလတရားနွင့္ ျပည့္စံုသူျဖစ္ပါကလည္း ဆုေတာင္းခဲ့ေသာ္ ဆုေတာင္းတိုင္း ရနုိင္သည္။´´ဟုလည္းေကာင္း အ႒ဂုၤတၱရ ပါဠိေတာ္ ဒါနပပတၱိသုတ္၊ သုတ္ပါေထယ်ပါဠိေတာ္ သိဂႌတိသုတ္နွင့္ အဠာယတန ဝဂၢသံယုတ္ ပါဠိေတာ္ ဂီလာနဒႆနသုတ္တို႔၌ -
``ရဟန္းတို႔..၊ဆြမ္းစေသာ အလွဴဒါနကိုျပဳလုပ္ေသာ ပုဂၢဳိလ္တို႔သည္ လူ႕စည္းစိမ္ နတ္စည္းစိမ္တို႔ကို ေတာင့္တခဲ့ေသာ္ သီလရွိသူျဖစ္ပါက စင္ျကယ္သန္႔ရွင္းေသာေၾကာင့္ စိတ္ေတာင့္တသည့္အတိုင္း ျပည့္စံု၏၊၊ (ဣဇၥ်တိ ဘိကၡေဝ သီလဝ ေတာေစေတာပနိဓိ ဝိသုဒၶတၱာ)ဟု လည္းေကာင္း ဗုဒၶျမတ္စြာ ေဟာေတာ္မူခဲ့ေပေသးသည္၊၊
နိဒါနဝဂၢသံယုတ္ အဠကထာ ပဋိပဒါသုတ္အဖြင့္၌လည္း ``ဣဒံ ေမ ဒါနံ အာသဝကၡယာ ဝဟံ ေဟာတု´´ဟု ဘဝသံသရာျဖစ္ရန္ (ဝါ) ဝဋ္ကင္းရန္ ေတာင့္တေမ်ွာ္မွန္း၍ လွဴဒါန္းခဲ့ပါေသာ္ ထိုအလွဴဒါနကုသိုလ္သည္ ဘုရားပေစၥကဗုဒၶါရဟႏၱာအျဖစ္က ိုပင္ ေပးနုိင္သည္ဟု ဖြင့္ဆိုထားေပသည္၊၊
ဤတြင္ ကုသိုလ္ေကာင္းမႈျပဳပါက ေကာင္းက်ိဳးကို ခံစားရမည္ဟူေသာ အခ်ိဳ႕ေလာကုတၱရာပညာရွင္တို႔ ၏
ေဟာေျပာခ်က္သည္ ``ကလ်ာဏကာရီစ ကလ်ာဏံ´´ ဟူေသာ ဘုရားေဟာေဒသနာေတာ္နွင့္ကား
ညီညြတ္ပါသည္၊၊ သို႔ရာတြင္ ခံစားရမည့္ အက်ိဳးမ်ားမွာ အမ်ိဳးမ်ိဳးရွိေလရာ
ထိုအက်ိဳးမ်ားတြင္ မိမိတို႔ ၅လိုလား အနွစ္သက္ဆံုးျဖစ္သည့္
ေကာင္းက်ိဳးကိုမႈဆုေတာင္းရမ ည္၊ ေတာင့္တရမည္၊ စိတ္၌ဦးတည္ခ်က္ထားရမည္မွာ အထက္ပါ ဘုရားေဟာ ေဒသနာေတာ္မ်ားအရ အလြန္ထင္ရွားပါသည္၊၊
ထို႔ျပင္ ``ေလာက၏ အိုျခင္း ,နာျခင္း,ေသျခင္း,ကုန္ခမ္းျ ခင္း,ပ်က္စီးျခင္း
သဘာဝတရားငါးမ်ိဳးကိုကား မျဖစ္ေပၚရန္ ေတာင့္တ၍မရနုိင္၊၊ အျခားအရာမ်ားကိုမႈ
ေတာင့္တ၍ ရနုိင္သည္´´ဟူေသာ ပဥၥဂုၤတၱရပါဠိေတာ္ အလဗၻနိယဌာနသုတ္
ဘုရားေဟာေဒသနာေတာ္ကို ေထာက္ပါကလည္း ကုသိုလ္ျပဳသည့္အခါ ဆုေတာင္းရမည္မွာ
သိသာပါသည္၊၊
ဆုေတာင္းရမည့္ပုဂၢဳိလ္
အရိယာပုဂၢဳိလ္တို႔တြင္ အနိမ့္ဆံုးအဆင့္ျဖစ္ေသာ ေသာတပန္ပုဂၢဳိလ္တို႕သည္ပင္ အပယ္ေလးဘံုမွ လံုးဝလြတ္ေျမာက္သြားျပီျဖစ္ ၍ သုဂတိဘဝျမဲေနသည့္ ဂတိနိဗဒၶ ပုဂၢဳိလ္မ်ိဳးျဖစ္ရကား အရိယာပုဂၢဳိလ္တို႔မွာ ဆုေတာင္းေနစရာမလိုေတာ့ေခ်၊၊
ဘဝမျမဲေသးေသာ ပုထုဇဥ္ပုဂၢဳိလ္မ်ားမွာမႈ သံုးဆယ့္တစ္ဘံုတြင္
က်င္လည္ေနၾကရဦးမည့္ လူတန္းစားမ်ားျဖစ္၍ သုဂတိဘဝသို႔ေရာက္ေအာင္
ဆုေတာင္းရမည္, စိတ္ကိုေဆာက္တည္ထားရမည္,ဦး တည္ခ်က္ျပဳထားရမည္၊၊
ဤေလာက လူ႕ေဘာင္တြင္ ဦးတည္ခ်က္သည္ ပဲ့သမားပမာ အေရးပါလွသည္၊၊ ပဲ့သမားမပါေသာေလွသည္ လိုရာခရီးသို႔ ေျဖာင့္မတ္စြာ မသြားေရာက္နုိင္သကဲ့သို႔ ေလာကီေရး ေလာကုတၱရာေရးတို႔၌ ဦးတည္ခ်က္ကင္းမဲ့သူသည္လည္း လိုရာအေျခအေနသို႔မေရာက္နုိင ္ဘဲ မေရရာေသာဘဝသို႔ ေရာက္၍ မေရရာေသာဘဝျဖင့္သာ နိဂံုးခ်ဳပ္ရန္ရွိေပသည္၊၊
ထို႔ေၾကာင့္ ဘုရားပေစၥကဗုဒၶါ စသည့္ပုဂၢဳိလ္မြန္တို႔၏ အပဒါန္(အတၳဳပၸတၱိ)ကိုျကည့္လ ်ွင္
ကမၻာေပါင္းအသေခ်ၤက သမၼာ သေမၼာဓိဆု၊ ပေစၥကေဗာဓိဆု၊ သာဝကေဗာဓိဆုျကီးတို႔ကို
အသီးသီးေတာင္းခဲ့ျကသည္ကို ေတြ႕ရ၏၊၊ အထူးသျဖင့္ ဧတဒဂ္ဘြဲ႕ထူး
(အထူးခ်ြန္ဆံုးဆု) ကိုရခဲ့ၾကသည့္ ပုဂၢဳိလ္ထူးျကီးမ်ားပင္
ဆိုင္ရာဧတဒဂ္ဆုမ်ားကို ပန္ဆင္ခဲ့ၾကသူမ်ားသာ ျဖစ္ေပသည္၊၊
ျမန္မာ့သာသနာဝင္တြင္ မန္လည္ဆရာေတာ္၊ လယ္တီဆရာေတာ္ ဘုရားျကီးမ်ားနွင့္ ေခတ္ျပိဳင္ထင္ရွားေတာ္မႈခဲ့ သည့္
မဟာဝိသုဒၶါရုံ ဆရာေတာ္ျကီးသည္လည္း ပရမတၱသရုပေတဒနီက်မ္းျကီး၏ နိဂုံးတြင္
ဆုေတာင္းဂါထာ ခုနွစ္ဂါထာတို႔ျဖင့္ ဆုေတာင္းထားသည့္ျပင္ ဘဝတိုင္း ဘဝတိုင္း
ဤဆုေတာင္း ခုနွစ္ဂါထာတို႔သည္ အလိုအေလ်ာက္နႈတ္၌တက္ကာ ဤဂါထာတို႔ျဖင့္သာ
ဆုေတာင္းရပါလို၏ဟု ထပ္ဆင့္ဆုေတာင္းထားသည္ကို ထူးဆန္းစြာ ေတြ႕ရပါသည္၊၊
က်င့္လည္းက်င့္ ဆုလည္းေတာင္း
ပဥၥဂုၤတၱရ ပါဠိေတာ္ ဣ႒သုတ္၌ ``အသက္ရွည္ျခင္း,အဆင္းလွျခင ္း,ခ်မ္းသာျခင္း,နတ္ျပည္သို ႔ေရာက္ျခင္း, အျခံအရံ အေက်ာ္အေစာမ်ားျခင္းတို႔ကို
ဆုေတာင္းရုံ ေတာင့္တရုံမ်ွျဖင့္ မရနုိင္၊ ရရာရေျကာင္း ထိုက္သင့္သည့္
အက်င့္ေကာင္း ၊ အလုပ္ေကာင္းတို႔ကို ျကိုးစားျပဳလုပ္မွသာ ရမည္ျဖစ္ေၾကာင္း
``ဘုရားရွင္ ေဟာေတာမႈထားသည္ကို လွည္း သတိျပဳအပ္လွေပသည္၊၊ သို႔ျဖစ္၍
ဘုရားဆု,ပေစၥကဗုဒၶဆု စသည့္ဆုၾကီးမ်ားကို ပန္ဆင္ေတာ္မႈခဲ့ၾကသည့္
ပုဂၢဳိလ္ထူးမ်ားသည္လည္း ဆုနွင့္ေလ်ာ္ညီစြာ ေလးသေခ်ၤနွင့္ ကမၻာတစ္သိန္း၊
နွစ္သေခ်ၤနွင့္ ကမၻာတစ္သိန္း ၊ တစ္ေသေခ်ၤနွင့္ ကမၻာတစ္သိန္းပတ္လံုး
ေကာင္းမႈပါရမီတို႔ကို ျဖည့္က်င့္ ဆည္းပူးခဲ့ၾကရသည္ မဟုတ္ပါေလာ၊၊
ထို႔ေၾကာင့္ ေဖာ္ျပပါ ဘုရားေဟာေဒသနာေတာ္မ်ားအရ ကုသိုလ္ဒါနျပဳလ်င္ လိုေသာဆုကိုေတာင္းရမည္ဟု သံသယကင္းစြာ မွတ္ယူရပါမည္၊၊
ဓမၼာစရိယဦးေအးနုိင္ စာအုပ္မွ ထုတ္နႈတ္ေဖာ္ျပသည္၊၊
ေကာင္းမႈကုသိုလ္မ်ား ျပဳလုပ္သည့္အခါ ဆုေတာင္းျခင္းသည္ ဗုဒၶဘာသာဝင္တို႔၏ ေရွးရုိးအစဥ္အလာ ဘာသာေရးတစ္ခုျဖစ္ပါသည္။ ဘုရားရွိခိုးသည့္အခါ၌ပင္ ၾသကာသ ဘုရားရွိခိုးတြင္ပါသည့္အတို
ဆုေတာင္းေနစရာမလို
သို႔ေသာ္ အခ်ိဳ႕ေသာ ေလာကုတၱရာပညာရွင္ျကီးမ်ားက ဆုေတာင္းျခင္းအေလ့ကို နွစ္သက္ေတာ္မမူျကေခ်၊၊ ထိုပညာရွင္ၾကီးမ်ားက ဌက္ေပ်ာပင္စိုက္လ်င္ ဌက္ေပ်ာသီးသီးလာမည္၊၊ သရက္ပင္ကိုစိုက္လ်င္ သရက္သီးသီးလာမည္၊၊ ေကာင္းမႈကုသိုလ္ျပဳက ေကာင္းက်ိဳးခံစားရမည္၊၊အကုသ
ဆုေတာင္းမွ လိုရာအက်ိဳးရနုိင္
မွန္ပါသည္၊၊ ဗုဒၶျမတ္စြာသည္ ေနတၱိပါဠိေတာ္၊ ဇာတကပါဠိေတာ္ သဂါထာဝရေတာ္နွင့္ သဂါထာဝဂၢ သံယုတ္ပါဠိေတာ္(သတၱသံယုတ္၊သ
``အၾကင္သို႔ သေဘာရွိေသာ မ်ိဳးေစ႔ကိုစိုက္ပ်ိဳး၏၊၊ ထိုမ်ိဳးေစ့နွင့္ တူေသာအက်ိဳးကိုေဆာင္၏၊၊ ေကာင္းမႈျပဳေလ့ရွိသူသည္ ေကာင္းက်ိဳးကိုခံစားရ၏၊၊ မေကာင္းမႈျပဳေလ့ရွိသူသည္ မေကာင္းက်ိဳးကိုခံစားရ၏၊၊´´
ထိုသုတ္တြင္ သဒၶါ၊ သီလ၊ သုတ၊ စာဂ၊ ပညာဟူေသာ တရားငါးမ်ိဳးနွင့္ ျပည့္စံုသူကို ဆုေတာင္းပါက(ဝါ) ဤဘဝမွ စုေတခဲ့ေသာ္ လူစည္းစိမ္ သို႔ နတ္စည္းစိမ္ တို႔ကိုရပါေစဟု စိတ္ကိုေဆာက္တည္ပြားမ်ားေစက
ယင္းေဒသနာေတာ္၌ ဘုရားရွင္ေဟာေတာ္မႈလိုရင္းက
ဥပမားအားျဖင့္ ဆုမေတာင္းေသာ ဒါနကုသိုလ္သည္ ေကာင္းကင္သို႔ ပစ္တင္လိုက္သည့္ တုတ္နွင့္တူ၏၊ ေကာင္းကင္သို႔ ပစ္တင္လိုက္သည့္တုတ္သည္ ေျမေပၚသို႔ျပန္က်သည့္အခါ အဖ်ားျဖင့္က်မည္၊ အလယ္ျဖင့္က်မည္ အရင္းျဖင့္က်မည္ဟု သတ္မွတ္၍ မရနုိင္သကဲ့သို႔ ဦးတည္ခ်က္မထားေသာ (ဝါ) ဆုမေတာင္းေသာ ဒါနကုသိုလ္ရွင္မွာလည္း မည္သည့္ဘဝေရာက္မည္ဟု သတ္မွတ္၍ မရနုိင္ေပ။ ထို႕ေျကာင့္ ကုသိုလ္ေကာင္းမႈျပဳသည့္အခါ မိမိနွစ္သက္ရာဆုတစ္ခုခုကို ေတာင္းသင့္သည္ဟု အ႒ကထာဆရာက ဗုဒၶအလိုေနာ္က် ရွင္းလင္းထားသည္ကို သခၤါရုပတၱိသုတ္အဖြင့္၌ ေတြ႕ရေပသည္၊၊
ထို႔ျပင္ မႈလပဏၰာသ ပါဠိေတာ္လာ ေထယ်ကသုတ္၌ -
``သူတစ္ပါးအသက္ကို သတ္ျခင္းမွ ေရွာင္ၾကဥ္ျခင္း စသည့္ သုစရုိက္ဆယ္ပါး သီလတရားနွင့္ ျပည့္စံုသူျဖစ္ပါကလည္း ဆုေတာင္းခဲ့ေသာ္ ဆုေတာင္းတိုင္း ရနုိင္သည္။´´ဟုလည္းေကာင္း အ႒ဂုၤတၱရ ပါဠိေတာ္ ဒါနပပတၱိသုတ္၊ သုတ္ပါေထယ်ပါဠိေတာ္ သိဂႌတိသုတ္နွင့္ အဠာယတန ဝဂၢသံယုတ္ ပါဠိေတာ္ ဂီလာနဒႆနသုတ္တို႔၌ -
``ရဟန္းတို႔..၊ဆြမ္းစေသာ အလွဴဒါနကိုျပဳလုပ္ေသာ ပုဂၢဳိလ္တို႔သည္ လူ႕စည္းစိမ္ နတ္စည္းစိမ္တို႔ကို ေတာင့္တခဲ့ေသာ္ သီလရွိသူျဖစ္ပါက စင္ျကယ္သန္႔ရွင္းေသာေၾကာင့္
နိဒါနဝဂၢသံယုတ္ အဠကထာ ပဋိပဒါသုတ္အဖြင့္၌လည္း ``ဣဒံ ေမ ဒါနံ အာသဝကၡယာ ဝဟံ ေဟာတု´´ဟု ဘဝသံသရာျဖစ္ရန္ (ဝါ) ဝဋ္ကင္းရန္ ေတာင့္တေမ်ွာ္မွန္း၍ လွဴဒါန္းခဲ့ပါေသာ္ ထိုအလွဴဒါနကုသိုလ္သည္ ဘုရားပေစၥကဗုဒၶါရဟႏၱာအျဖစ္က
ဤတြင္ ကုသိုလ္ေကာင္းမႈျပဳပါက ေကာင္းက်ိဳးကို ခံစားရမည္ဟူေသာ အခ်ိဳ႕ေလာကုတၱရာပညာရွင္တို႔
ထို႔ျပင္ ``ေလာက၏ အိုျခင္း ,နာျခင္း,ေသျခင္း,ကုန္ခမ္းျ
ဆုေတာင္းရမည့္ပုဂၢဳိလ္
အရိယာပုဂၢဳိလ္တို႔တြင္ အနိမ့္ဆံုးအဆင့္ျဖစ္ေသာ ေသာတပန္ပုဂၢဳိလ္တို႕သည္ပင္ အပယ္ေလးဘံုမွ လံုးဝလြတ္ေျမာက္သြားျပီျဖစ္
ဤေလာက လူ႕ေဘာင္တြင္ ဦးတည္ခ်က္သည္ ပဲ့သမားပမာ အေရးပါလွသည္၊၊ ပဲ့သမားမပါေသာေလွသည္ လိုရာခရီးသို႔ ေျဖာင့္မတ္စြာ မသြားေရာက္နုိင္သကဲ့သို႔ ေလာကီေရး ေလာကုတၱရာေရးတို႔၌ ဦးတည္ခ်က္ကင္းမဲ့သူသည္လည္း
ထို႔ေၾကာင့္ ဘုရားပေစၥကဗုဒၶါ စသည့္ပုဂၢဳိလ္မြန္တို႔၏ အပဒါန္(အတၳဳပၸတၱိ)ကိုျကည့္လ
ျမန္မာ့သာသနာဝင္တြင္ မန္လည္ဆရာေတာ္၊ လယ္တီဆရာေတာ္ ဘုရားျကီးမ်ားနွင့္ ေခတ္ျပိဳင္ထင္ရွားေတာ္မႈခဲ့
က်င့္လည္းက်င့္ ဆုလည္းေတာင္း
ပဥၥဂုၤတၱရ ပါဠိေတာ္ ဣ႒သုတ္၌ ``အသက္ရွည္ျခင္း,အဆင္းလွျခင
ထို႔ေၾကာင့္ ေဖာ္ျပပါ ဘုရားေဟာေဒသနာေတာ္မ်ားအရ ကုသိုလ္ဒါနျပဳလ်င္ လိုေသာဆုကိုေတာင္းရမည္ဟု သံသယကင္းစြာ မွတ္ယူရပါမည္၊၊
ဓမၼာစရိယဦးေအးနုိင္ စာအုပ္မွ ထုတ္နႈတ္ေဖာ္ျပသည္၊၊
No comments:
Post a Comment