Thursday, April 7, 2016

ေတးဘုမၼာ

** ဆရာျကီး ဦးျပဳံးခ်ိဳ၏ ေတဘုမၼာ သီခ်င္း **

*ေတဘုမၼာ အနိစၥ ဒုကၡ အနတၱာတရား မရလို႕မ်ားလွတဲ့ သံသရာ၊၊

*ကာေမာဃာ၊ ဘေဝါဃာ ဒိေ႒ာဃာ၊ အဝိေဇၨာဃာ စိတ္ေမာဟာ မကင္းတာ အရင္းခံသူ တဏွာ၊၊

*ဒိ႒ိဉာဏ္ဝင္စား၊ ထင္မွား၊ ျမင္ျငားျကတာ၊ လူပဲ၊ နတ္ပဲ မွတ္စြဲလို့သာ၊ မွားခ်က္အလြန္နာ၊ ငါ့သား ငါ့မယား လင္သားဥစၥာ၊ ငါ့ကိုယ္ငါ့ဟာ အစဥ္မကြာ၊ သကၠာယေျကာင့္ မာနေတြေထာင္ၾကတာ၊၊

*ဝိပႆနာဝင္စား၊ ထင္လ်ား၊ ျမင္ျငားၾကပါ၊ ဘာမွရွာမရ၊ အသာရက မွန္စြာ၊
အနတၱာခႏၶာ ျဖစ္ရင္း တည္ရင္း ပ်က္ရင္းခ်ဳပ္ကာ၊ ရုပၸတၱိသညာ၊ ေဖာက္ျပန္မဆိတ္တဲ့ အနိစၥလကၡဏာ၊ ရုပ္တရား နာမ္တရား နွစ္ျဖာ၊ အိုနာေသမည္ အတည္မက်ပါ၊ သခၡါရဟာ ဘင္ကာလမၾကာ၊၊

*ငါးျဖာဂတိမွာ၊ ေလးပံုအပယ္ငရဲစာ၊ အဝိဇၨာအေျကာင္းေျကာင့္ သခၤါရ၊ ဝိဉာဏ္ ရုပ္တရား နာမ္တရားနွစ္ျဖာ၊ ေျခာက္ခုအာရုံ၊ ကာမဂုဏ္ဆႏၵ၊ ပဋိစၥသမုပၸါဒ္ ရႈပ္ျပန္အတြင္း အပတဏွာ၊ ရွက္စရာေတြးေတာ့ သမုဒယပါ၊ မဂၢါေဆးနဲ႔ကုရမွာ လကၡဏာေရးျဖင့္ ရႈျကပါ၊၊

*ေျမ၊ ေရ၊ ေလ၊ မီး၊ ဓာတ္ျကီးအစုပါ၊ လြန္တရာ မျမတ္ေသာ အတၱေဘာခႏၶာ၊ မုန္းဘြဲ႕မလြတ္ပါ၊ သံုးဆယ့္နွစ္ေကာ႒ာ၊ မိုက္မဲအဝိဇၨာ စိတ္တဏွာဟာ အနိ႒ာကို ဣ႒ာထင္မိမွား၊ ကာယအပုပ္ေကာင္ဟာ ဟုတ္ေယာင္သာ ရုပ္ေဆာင္စြာ ခ်ဳပ္ေနွာင္ကာ သူလွည့္စား၊၊

*တရားကြာ မွားရွာ မ်ားသတၱဝါ၊ ဘဝအေနကာ ျဖစ္ပ်က္သံသရာ၊ မီးဆယ့္တစ္ျငိမ္းရာ ခ်ဳပ္ရာ၊ နိဗၺာန္ေရာက္နုိင္ရာ၊ မဂ္ဖိုလ္ ၾကိဳးစားရေအာင္ရွာ၊ ဒိ႒ိနဲ႕ဝိစိကိစာၦသမုေစၦပဟာန္ ဧကန္ပယ္၍ခြါ၊ အထက္တန္း တတ္လွမ္းမျကာ၊ နွစ္ဝလံုးဟာ အစတံုးကာ၊ ဘဝဆံုး အမတာ၊ အဲသို႔မွသာ၊ ေဘးတကာ ရန္တကာ ကင္းေဝးမွာ၊ အရဟတၱဖိုလ္ ပညာကိုသာ အနုသယကိေလ တိေခ်ြပယ္ဖို႔၊ အမွန္ဝါယမံ၊ စိတ္သန္သမာဓိ၊ ဝိပႆနာဉာဏ္၊ ရင့္သန္သမာဓိ၊ ဝိပႆနာဉာဏ္၊ ရင့္သန္ေစဖို႔ရာ၊၊

ငါးဆူရွင္ ပါရမီေတာ္ရင့္သည္၊ ပြင့္ေတာ္မူရာ ဘဒၵဤကမၻာ၊ ဗုဒၶဳပၸါ ငါးျကိမ္ဆင့္ေတာင္ က်ြတ္ခြင့္မပါ၊ လြဲလ်င္မွန္စြာ ရွည္လ်ားတဲ့ သုညကမၻာေတြမွာ၊ ဓမၼာေသြခြါ အပါေယမွာ ေပ်ာ္ဖို႔၊ တရားမသိေတာ့ အျမဲမိစၦာ၊ အမွားအတိပ အလြဲစိတ္မွာ၊ ငရဲတိရ စၦာန္ တကတဲ မဆိတ္စြာ၊ အသည္းထိတ္စရာ စည္ပင္ၾကေတာ့မွာ၊၊

*မေကာင္းမႈ ဒုစရုိက္ေတြဟာ နည္းေအာင္က်င့္ပါ၊ နွစ္၊လ၊ေန႔ ရက္ နာရီေတြဟာ၊ အခ်ိန္အလကားမကုန္ေစရာ၊ ကာမဂုဏ္ ရမၼက္ဆိုး ဖ်က္ခ်ိဳးနုိင္မွသာ၊ ျဖစ္ရာဘဝသံသရာ၊ ပညာပါရမီျကီးရင့္ေအာင္ဖို႔ပါ၊၊
အတီတာ မိုက္စရုိက္ပင္ပ်ိဳးလို႔ မိုက္ဆိုးခဲ့တာ၊ ယခုလည္း မိုက္ဆဲမွန္စြာ၊ ေရွ႕ကိုတိုးလို႔ တံပိုးမိုက္ဦးမွာ၊ အဆံုးသတ္သင့္တာ၊၊

*ကိုယ့္ကိုယ္ကို သနားပါ၊ မ်ားသတၱဝါ၊ ေလာဘ ေဒါသ ေမာဟ ဆိုတာ၊ ေလာင္မီးကိေလသာ၊ တဟုန္းဟုန္းေတာက္လို႔သာ တျဖဳန္းျဖဳန္းေမာက္မို႔စြာ၊ အကုသိုလိစရုိက္ဆိုးဟာ ျဖစ္လြယ္ပ်က္လြယ္ စိတ္အား ထက္သန္စြာ၊ နတ္ရြာနိဗၺာန္လမ္းကို မွန္းဖို့အမႈဟာထဲ စိတ္မပါ၊ ေနရပ္ေဟာင္းကို ျပန္ေအာက္ေမ့တာ၊ ေလးဘံု အပၸါယ္ရြာထဲမွာ၊ ေနျမဲသာ မ်ားသည့္သတၱဝါ၊၊

ငယ္ငယ္ကနားရည္ဝခဲ့တဲ့ သီခ်င္းေလးပါ၊၊ မျကားရတာျကာျပီ၊၊ ခုသတိရလို႔ စာသားေလးကိုအေတာ္ျပန္ရွာရတယ္၊၊ အရမ္းအဓိပၸါယ္ရွိလို႔ သီခ်င္းေလးထဲကသံေဝဂယူရန္ ေဝမ်ွလိုက္ပါတယ္၊

No comments:

Post a Comment