*ေလာကရွိလူသားတိုင္းနွင့္ ပတ္သက္ေသာ ကံနွင့္ကံ၏ အက်ိဳးမ်ား (၁၁)*
*အာသႏၷကံ*
ေသခါနီးကာလ၌ ေအာက္ေမ့ဖြယ္ျပဳအပ္ေသာ ကံသည္ အာသႏၷကံျဖစ္သည္။ အခ်ိဳ႕ေသာ ကုသိုလ္ အကုသိုလ္ကံတို႔ကို မေသမီ အခ်ိန္ေတာ္ေတာ္ေဝးေဝး ကာလက ျပဳခဲ့ျပီးေနာက္ သတိမရဘဲ ေနခဲ့ျပီး ေသခါနီးမွ ထိုကံမ်ားကို ျပန္လည္သတိရလာတတ္၏။ ထိုကံသည္ ခပ္ေစာေစာက ျပဳေသာကံ ျဖစ္ေစကာမူ ေသခါနီး၌ သတိရေအာက္ေမ့ ျဖစ္ေပၚလာေသာ ကံျဖစ္၍ အာသႏၷကံမည္၏။
ေသခါနီးကာလ၌ ျပဳၾကေသာ တရားနာျခင္း၊ အလွဴဒါနျပဳျခင္း၊ သီလေဆာက္တည္ျခင္း၊ ဘာဝနာကမၼ႒ာန္းစီးျဖန္းျခင္း စေသာ ကုသိုလ္ကံ၊ ရုိက္ပုတ္သတ္ျဖတ္ျခင္းစေသာ အကုသိုလ္ကံမ်ားသည္လည္း အာသႏၷကံမ်ား ျဖစ္ၾကသည္။
ေသခါနီးတြင္ ျပဴလုပ္ေသာ ကုသိုလ္ အကုသိုလ္ ကံမ်ားအားလံုးသည္ အာသႏၷကံမ်ား.ျဖစ္ၾကသည္။
ဒါကေတာ့ ဘဒၵႏၲနႏၵမာလာဘိဝံသ၏ တရားေတာ္ပါ။
(ျမတ္စြာဘုရားက ''ကမၼံ ေခတၱံ'' တဲ့။ ေနာင္ဘဝသြားဖို႔အတြက္ ကံသာလ်ွင္ စိုက္ပ်ိဳးရာေျမလႊာပါဘဲ။ အဲဒီကံမွာသာ ဘဝအပင္ေပါက္မွာ။ ကိုယ့္စိတ္ထဲ အရိပ္မည္းၾကီး ထိုးတဲ့ေနရာမွာ ေပါက္မွာပဲ။ ေသခါနီးမွာ ကိုယ္လုပ္ခဲ့တဲ့ ကံေတြေပၚလာမယ္ (သို႔မဟုတ္) ကံလုပ္ခဲ့စဥ္က ပတ္ဝန္းက်င္ အေျခအေနေတြ ေပၚလာမယ္။ (သို႔မဟုတ္) သြားရမယ့္ ဘံုဘဝေတြေပၚလာမယ္။ တစ္ခုခုေတာ့ ေပၚလာမွာပဲ။ အဲဒီေပၚလာတဲ့အခ်ိန္မွာ ေျပာင္းလဲနုိင္ရင္ ေကာင္းတဲ့ဘံု ေရာက္နုိင္တယ္။ ဒီအခ်ိန္မွာ အာသႏၷကံဆိုတာ အင္မတန္ အေရးၾကီးပါတယ္။
သီဟုိဠ္ (သီရိလကၤာ)က်ြန္းမွာ ေသာဏဆိုတဲ့ ရဟႏၲာၾကီးတစ္ပါးရွိတယ္။ သူ႕အေဖက ေဟာလို႕ေျပာလို႔ မရတဲ့ မုဆိုးၾကီး။ က်န္းမာတုန္းကေတာ့ ေတာထဲလွည့္လည္ျပီး တိရစၦာန္ေတြကို သတ္ျဖတ္ေနတာ။ အသက္အရြယ္ၾကီးလာတဲ့အခါ အလုပ္မလုပ္နုိင္ေတာ့ ေက်ာင္းကိုေခၚျပီး ဦးပဥၥင္းၾကီး ဝတ္ေပးထားတယ္။ ဘုန္းျကီးဘဝနဲ႔ ေနတာေပါ့။ ေသခါနီးက်ေတာ့ သူ႕စိတ္က ဘယ္ညႊတ္ေနသလဲဆိုေတာ့ သူလုပ္ခဲ့တဲ့ဟာေတြ
ျပန္ျမင္ေနတယ္။
အိပ္ရာထဲမွာ ပက္လက္နဲ႕ ေမာေနတဲ့အခ်ိန္မွာ ဘာေတြျမင္ေနသလဲဆိုေတာ့ ေခြးေတြနဲ႔ သူေတာလိုက္ခဲ့တာေတြ ျမင္တယ္။ အဲဒီမွာ ေခြးအုပ္ျကီးက ဝုိင္းကိုက္ၾကမလို႔ သြားျမင္တယ္။ အဲဒီေတာ့ သူ႕ပါးစပ္က ေယာင္ျပီး လုပ္ၾကပါဦးလို႔ေအာ္တယ္။
အဲဒီလိုလည္းျမင္လိုက္ေရာ သားလုပ္တဲ့ရဟႏၲာက ငရဲသြားေတာ့မွာပဲ ဆိုတာသိတယ္။ ခ်က္ခ်င္းဘဲ မဟာေစတီလို႔ေခၚတဲ့ ဘုရားရင္ျပင္ေပၚ ေပြ႕ေခၚသြားျပီး ေဟာဒါပန္း၊ ေဟာဒါေရခ်မ္း ဘုရားကိုအာရုံျပဳပါဆိုျပီး အာရုံေျပာင္းေပးလိုက္တယ္။ အဲ့လို ေၾကာက္တဲ့စိတ္ေတြ ေျဖေပးလိုက္တာနဲ႔ ဟိုမွာ ဒကာမေလးေတြ လာေနၾကျပီလို႔ ေျပာျပီး ေသသြားတာ နတ္ျပည္ေရာက္သြားတယ္တဲ့ေနာ္ ။ အဲဒါက ဂတိနိမိတ္၊ ကမၼ နိမိတ္ ေတြကိုေျပာင္းေပးလို႔ ရတယ္လို႔ ဆိုတာပါပဲ။ ဒါကလည္း မိတ္ေကာင္း၊ ေဆြေကာင္းရွိမွ ျဖစ္နုိင္မယ္။
ေသအံ့မူးမူး ျဖစ္ေနတဲ့ ပုဂၢဳိလ္ေတြအတြက္ တိတ္တိတ္ဆိတ္ဆိတ္ေလးနဲ႔ ဘုရားသံ တရားသံေပးျပီး တရားတိတ္ေခြဖြင့္ေပး ေအးေအးေဆးေဆးနဲ႔ ပန္းနံ႕သာေတြနဲ႔ ဘုရားကိုပူေဇာ္ခိုင္းတာဟာ အေကာင္းဆံုးဘဲ။
ေသအံ့မူးမူးျဖစ္ေနတဲ႔ ပုဂၢဳိလ္ေတြက ေသခါနီးမွာ နားကပိုၾကားတယ္။ ဖေယာင္းတိုင္တို႔ ဆီမီးတို႔ ကုန္ခါနီးမွာ ပိုေတာက္လာသလို ေသခါနီးပုဂၢဳိလ္က နားပိုၾကားရတယ္။ ဒါေျကာင့္ ေသခါနီးပုဂၢဳိလ္နားမွာ တိုးတိုး တိုးတိုးမေျပာၾကနဲ႔။ သူကစကားသာမေျပာနုိင္တာ အကုန္ၾကားရတယ္။ စိတ္ညစ္စရာေတြက အာသႏၷကံ ျဖစ္သြားရင္ မလြယ္ဘူး။ အဲဒါနဲ႔ပဲ ဒုကၡေရာက္သြားတတ္တယ္။ ဒါေၾကာင့္ အသံကို လံုးဝတိတ္ေပးရမယ္။ ေတာင္ေတာင္ေျမာက္ေျမာက္ ေျပာတဲ့သူရွိရင္ လံုးဝလက္မခံနဲ႔။
ေကာင္းတာေလးအာရုံျပဳျပီး ျငိမ္းျငိမ္းခ်မ္းခ်မ္းေလးန ဲ႔
ဘဝတစ္ခုကူးသြားရင္ ေကာင္းရာသုဂတိ ေရာက္နုိင္ဖို႔ ရွိပါတယ္၊၊ တကယ္ေတာ့
ဒါေတြကိုလည္း အားကိုးမေနၾကနဲ႔၊ ကိုယ့္ဟာကို အခုကတည္းက ၾကိဳတင္ျပီး
လုပ္ထားၾက။ ပုထုဇဥ္ေတြအတြက္ guarantee ဆိုတာ မရွိဘူး။ guarantee ရခ်င္ရင္
ေသာတာပန္ျဖစ္ေအာင္ လုပ္ထားၾက။ အာသႏၷကံဆိုတာ အနီးကပ္အက်ိဳးျပဳတဲ့ ကံကို
ေခၚပါတယ္။)
(ဆက္လက္ ေဖာ္ျပပါမည္။)
*အာသႏၷကံ*
ေသခါနီးကာလ၌ ေအာက္ေမ့ဖြယ္ျပဳအပ္ေသာ ကံသည္ အာသႏၷကံျဖစ္သည္။ အခ်ိဳ႕ေသာ ကုသိုလ္ အကုသိုလ္ကံတို႔ကို မေသမီ အခ်ိန္ေတာ္ေတာ္ေဝးေဝး ကာလက ျပဳခဲ့ျပီးေနာက္ သတိမရဘဲ ေနခဲ့ျပီး ေသခါနီးမွ ထိုကံမ်ားကို ျပန္လည္သတိရလာတတ္၏။ ထိုကံသည္ ခပ္ေစာေစာက ျပဳေသာကံ ျဖစ္ေစကာမူ ေသခါနီး၌ သတိရေအာက္ေမ့ ျဖစ္ေပၚလာေသာ ကံျဖစ္၍ အာသႏၷကံမည္၏။
ေသခါနီးကာလ၌ ျပဳၾကေသာ တရားနာျခင္း၊ အလွဴဒါနျပဳျခင္း၊ သီလေဆာက္တည္ျခင္း၊ ဘာဝနာကမၼ႒ာန္းစီးျဖန္းျခင္း
ေသခါနီးတြင္ ျပဴလုပ္ေသာ ကုသိုလ္ အကုသိုလ္ ကံမ်ားအားလံုးသည္ အာသႏၷကံမ်ား.ျဖစ္ၾကသည္။
ဒါကေတာ့ ဘဒၵႏၲနႏၵမာလာဘိဝံသ၏ တရားေတာ္ပါ။
(ျမတ္စြာဘုရားက ''ကမၼံ ေခတၱံ'' တဲ့။ ေနာင္ဘဝသြားဖို႔အတြက္ ကံသာလ်ွင္ စိုက္ပ်ိဳးရာေျမလႊာပါဘဲ။ အဲဒီကံမွာသာ ဘဝအပင္ေပါက္မွာ။ ကိုယ့္စိတ္ထဲ အရိပ္မည္းၾကီး ထိုးတဲ့ေနရာမွာ ေပါက္မွာပဲ။ ေသခါနီးမွာ ကိုယ္လုပ္ခဲ့တဲ့ ကံေတြေပၚလာမယ္ (သို႔မဟုတ္) ကံလုပ္ခဲ့စဥ္က ပတ္ဝန္းက်င္ အေျခအေနေတြ ေပၚလာမယ္။ (သို႔မဟုတ္) သြားရမယ့္ ဘံုဘဝေတြေပၚလာမယ္။ တစ္ခုခုေတာ့ ေပၚလာမွာပဲ။ အဲဒီေပၚလာတဲ့အခ်ိန္မွာ ေျပာင္းလဲနုိင္ရင္ ေကာင္းတဲ့ဘံု ေရာက္နုိင္တယ္။ ဒီအခ်ိန္မွာ အာသႏၷကံဆိုတာ အင္မတန္ အေရးၾကီးပါတယ္။
သီဟုိဠ္ (သီရိလကၤာ)က်ြန္းမွာ ေသာဏဆိုတဲ့ ရဟႏၲာၾကီးတစ္ပါးရွိတယ္။ သူ႕အေဖက ေဟာလို႕ေျပာလို႔ မရတဲ့ မုဆိုးၾကီး။ က်န္းမာတုန္းကေတာ့ ေတာထဲလွည့္လည္ျပီး တိရစၦာန္ေတြကို သတ္ျဖတ္ေနတာ။ အသက္အရြယ္ၾကီးလာတဲ့အခါ အလုပ္မလုပ္နုိင္ေတာ့ ေက်ာင္းကိုေခၚျပီး ဦးပဥၥင္းၾကီး ဝတ္ေပးထားတယ္။ ဘုန္းျကီးဘဝနဲ႔ ေနတာေပါ့။ ေသခါနီးက်ေတာ့ သူ႕စိတ္က ဘယ္ညႊတ္ေနသလဲဆိုေတာ့ သူလုပ္ခဲ့တဲ့ဟာေတြ
ျပန္ျမင္ေနတယ္။
အိပ္ရာထဲမွာ ပက္လက္နဲ႕ ေမာေနတဲ့အခ်ိန္မွာ ဘာေတြျမင္ေနသလဲဆိုေတာ့ ေခြးေတြနဲ႔ သူေတာလိုက္ခဲ့တာေတြ ျမင္တယ္။ အဲဒီမွာ ေခြးအုပ္ျကီးက ဝုိင္းကိုက္ၾကမလို႔ သြားျမင္တယ္။ အဲဒီေတာ့ သူ႕ပါးစပ္က ေယာင္ျပီး လုပ္ၾကပါဦးလို႔ေအာ္တယ္။
အဲဒီလိုလည္းျမင္လိုက္ေရာ သားလုပ္တဲ့ရဟႏၲာက ငရဲသြားေတာ့မွာပဲ ဆိုတာသိတယ္။ ခ်က္ခ်င္းဘဲ မဟာေစတီလို႔ေခၚတဲ့ ဘုရားရင္ျပင္ေပၚ ေပြ႕ေခၚသြားျပီး ေဟာဒါပန္း၊ ေဟာဒါေရခ်မ္း ဘုရားကိုအာရုံျပဳပါဆိုျပီး အာရုံေျပာင္းေပးလိုက္တယ္။ အဲ့လို ေၾကာက္တဲ့စိတ္ေတြ ေျဖေပးလိုက္တာနဲ႔ ဟိုမွာ ဒကာမေလးေတြ လာေနၾကျပီလို႔ ေျပာျပီး ေသသြားတာ နတ္ျပည္ေရာက္သြားတယ္တဲ့ေနာ္
ေသအံ့မူးမူး ျဖစ္ေနတဲ့ ပုဂၢဳိလ္ေတြအတြက္ တိတ္တိတ္ဆိတ္ဆိတ္ေလးနဲ႔ ဘုရားသံ တရားသံေပးျပီး တရားတိတ္ေခြဖြင့္ေပး ေအးေအးေဆးေဆးနဲ႔ ပန္းနံ႕သာေတြနဲ႔ ဘုရားကိုပူေဇာ္ခိုင္းတာဟာ အေကာင္းဆံုးဘဲ။
ေသအံ့မူးမူးျဖစ္ေနတဲ႔ ပုဂၢဳိလ္ေတြက ေသခါနီးမွာ နားကပိုၾကားတယ္။ ဖေယာင္းတိုင္တို႔ ဆီမီးတို႔ ကုန္ခါနီးမွာ ပိုေတာက္လာသလို ေသခါနီးပုဂၢဳိလ္က နားပိုၾကားရတယ္။ ဒါေျကာင့္ ေသခါနီးပုဂၢဳိလ္နားမွာ တိုးတိုး တိုးတိုးမေျပာၾကနဲ႔။ သူကစကားသာမေျပာနုိင္တာ အကုန္ၾကားရတယ္။ စိတ္ညစ္စရာေတြက အာသႏၷကံ ျဖစ္သြားရင္ မလြယ္ဘူး။ အဲဒါနဲ႔ပဲ ဒုကၡေရာက္သြားတတ္တယ္။ ဒါေၾကာင့္ အသံကို လံုးဝတိတ္ေပးရမယ္။ ေတာင္ေတာင္ေျမာက္ေျမာက္ ေျပာတဲ့သူရွိရင္ လံုးဝလက္မခံနဲ႔။
ေကာင္းတာေလးအာရုံျပဳျပီး ျငိမ္းျငိမ္းခ်မ္းခ်မ္းေလးန
(ဆက္လက္ ေဖာ္ျပပါမည္။)
No comments:
Post a Comment